About the Post

Author Information

H καταρα του 4 και το ξορκι του χαμενου πρωταθληματος.

Καταραμένη λέει είναι η τέταρτη μέρα του μήνα για τον Παναθηναϊκό. Και όχι μόνο. Φταίνε και τα μάγια που έκανε η μάγισσα στους παίκτες και τον προπονητή και το ξόρκι στη μπάλα που δεν έμπαινε στο αντίπαλο τέρμα. 

Λοιπόν ας αφήσουμε τα μάγια και τα ξόρκια. Κανένας μάγος, mentalist, ταχυδακτυλουργός και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο με κανένα όνομα ούτε του Ζεσουάλντο, δεν μπορεί να κάνει αυτή την ομάδα να πάρει πρωτάθλημα. Πως θέλεις να πάρεις πρωτάθλημα όταν από παιχνίδι σε παιχνίδι παρουσιάζεσαι και πιο κακός στον αγωνιστικό χώρο; Πως θέλεις να πάρεις πρωτάθλημα όταν δεν έχεις παίκτες στο ρόστερ σου; Πως θέλεις να πάρεις πρωτάθλημα όταν κάνεις ντέρμπυ παιχνίδια με τον Παναιτωλικό, τη Δόξα, τα Γιάννενα και τον Λεβαδιακό; Όταν κυριολεκτικά αγκομαχάς να πάρεις τέτοια παιχνίδια για να βάλεις γκολ στο ογδονταφεύγα;

 Και δεν θέλω σε καμιά περίπτωση η κουβέντα να πάει στο γαύρο, γιατί ως αιρετικός που είμαι, θα σας στεναχωρήσω κι εκεί. Εμείς κοιτάμε τα δικά μας χάλια, τη δικιά μας καμπούρα, γιατί αυτή θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει. Δεν είναι δυνατόν λοιπόν όταν χαρακτηρίζεις παιχνίδια με τις προαναφερθέντες ομάδες ως ντέρμπυ δίχως αύριο, να θέλεις να πάρεις το πρωτάθλημα. Ο Παναθηναϊκός έχει να παίξει σοβαρή μπάλα από το Καραϊσκάκης. Από εκεί αρχίσαμε να προσευχόμαστε, να κάνουμε τάματα και δεήσεις για να κερδίζουμε τα παιχνίδια. Γιατί πως αλλιώς μπορεί να το πω το σερί των 6 αγώνων με ομάδες ΣΑΦΩΣ υποδεέστερες με σκορ 0,5 – 0; Πως αλλιώς να το πω όταν παρακαλάς να μπει η μπάλα έστω και στο 89 για να πάρεις ένα παιχνίδι κι όταν δεν είχες κάνει και τίποτα το εξαιρετικό σε όλο το ματς; Όλοι μας βλέπαμε ότι ο Παναθηναϊκός παραπαίει από παιχνίδι σε παιχνίδι. Δεν παίζει αυτό που οφείλει να παίξει και δεν πείθει κανέναν σοβαρό και αντικειμενικό άνθρωπο. Κέρδιζε παιχνίδια με σύμμαχο την τύχη και περίμενε τα πάντα από 2, 3 παίκτες. Ακούγαμε τόσο καιρό να εξυμνούν το θάρρος και τη μαχητικότητα της ομάδας, παίζοντας κόντρα σε θεούς και δαίμονες. Ακούγαμε ότι η σοφία και ευρηματικότητα του Ζεσουάλδο δίνει κίνητρο στον κάθε Μαυρία και τον κάθε Καπίνο, να γίνει πρωταθλητής. Βλέπαμε ότι δεν είχαμε πραγματικές δυνατότητες, αλλά το κρύβαμε κάτω απ΄το χαλάκι, απαξιώνοντας τον Ολυμπιακό λέγοντας ότι κι αυτοί έχουν τα χάλια τους. Έχουν γεμίσει πριμαντόνες που δεν παίζουν μπάλα κι έχουν έναν άχρηστο προπονητή. Μέχρι πότε λοιπόν  θα μπορούσε αυτή η ομάδα να φέρνει τα πάνω κάτω και να κερδίζει με τέτοιο τρτόπο; Κάποια στιγμή νομοτελειακά θα έχανε. Και έχασε.

 Κι εδώ θα σας σας πω και το δικό μου παράδειγμα που το συνειδητοποίησα χτες βλέποντας τον αγώνα. Ανησυχούσα για την έκβαση του παιχνιδιού και έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται γύρω στο 65, ότι «Έλα μωρέ, μέχρι τη λήξη κάπως θα γίνει και θα μπει το γκολάκι».  Γι αυτό ακριβώς έγινα έξαλλος. Γιατί φτάσαμε όλοι να περιμένουμε θαύματα για να πάρουμε παιχνίδια με τη Λειβαδιά. Γιατί μας έκαναν όλους να πιστεύουμε ότι ακόμη κι αν παίζουμε άσχημα και δεν αξίζουμε να κερδίζουμε, θα παίρνουμε τους τρεις βαθμούς. Γιατί έφτασα στο σημείο να σκέφτομαι όπως σκέφτεται κι ένας γαύρος. Αυτό ακριβώς που βρίζαμε όλοι μας τόσα χρόνια. «Να κερδίζουμε με κάθε κόστος και ασχέτως εάν αξίζουμε ή όχι.» Και σ΄αυτό το σημείο θα πω, πως για όλα αυτά δεν μας φταίει καμιά διαιτησία και καμία παράγκα. Γιατί όχι μόνο δεν χάναμε όταν έπρεπε να χάσουμε, αλλά ευνοηθήκαμε και σε πολλές περιπτώσεις. Θα μου πει κάποιος  «Όλα αυτά τα χρόνια ευνοούνταν ο  Ολυμπιακός και έπαιρνε πρωταθλήματα στα χαρτιά, ας ευνοηθούμε κι εμείς λιγάκι». Σ’ αυτό θ’ απαντήσω λέγοντας: Ότι αυτή ακριβώς είναι και η διαφορά σ’ αυτές τις δύο ομάδες. Η μία να κερδίζει χωρίς να το αξίζει και η άλλη να παλεύει για να επικρατεί τίμια. Τώρα εάν εσύ θέλεις να γίνεις χαλίφης στη θέση του χαλίφη, τότε δεν έχεις καμιά διαφορά απ΄ τους γαύρους.

Θα μου πεις «Δεν χάθηκε τίποτα ακόμη. Ο Ολυμπιακός παίζει σήμερα στην Τούμπα, έχει δυσκολότερο πρόγραμμα και έχει κι εμάς στο ΟΑΚΑ». Σοβαρά; Κι από πότε ο Παναθηναϊκός έχει δείξει ότι διαθέτει την  νοοτροπία που ανατρέπει εις βάρος του γεγονότα; Εγώ όσο θυμάμαι την ομάδα, ντρέπομαι που το λέω, θυμάμαι ότι όταν η ομάδα έπρεπε να δείξει χαρακτήρα και να ανατρέψει γεγονότα και καταστάσεις, την έπαιρνε η κατρακύλα και ξεφούσκωνε. Γιατί λοιπόν να περιμένω να γίνει άλλο ένα θαύμα; Γιατί περί θαύματος πρόκειται. Για ‘μένα ο Ολυμπιακός θα περάσει σήμερα απ΄ την Τούμπα εύκολα ή δύσκολα ή περιμένετε πως θα χάσει με την ΑΕΚ που είναι σε διάλυση, μέσα στο Καραϊσκάκης; Με αυτή την ψυχολογία υπέρ του και θέλοντας να δώσει απαντήσεις σε όλους και για όλα, πολύ δύσκολα θα βρεθεί πάλι στο να χάνει αγώνες. Εμείς πολύ φοβάμαι ότι θα ξαναχάσουμε βαθμούς και πολύ πιθανόν να πάμε στο ντέρμπυ με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ, όντας ήδη πίσω στον βαθμολογικό πίνακα. Και κάπου εδώ το παραμύθι λαμβάνει τέλος. Γιατί αυτό ήταν όλη αυτή η ιστορία. Ένα παραμύθι με μάγισσες, μάγους, ξόρκια και πριγκιπόπουλα. Στα παραμύθια θα μπορούσε ο Παναθηναϊκός να πάρει το πρωτάθλημα με τον Μαυρία και τον Φουρλάνο. Στην πραγματική ζωή όμως και νομοτελειακά, όχι.

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Υποβολη σχολιου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: