Θιγεται το μπουρδελο, φωναζει η τσατσα.

Θίγεται λέει ο κος Πιλάβιος το αυτοδιοίκητο του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Θίγεται το αυτοδιοίκητο του μπουρδέλου που έχουν καταντήσει το Ελληνικό ποδόσφαιρο, θα έπρεπε να πει για να γίνει κατανοητός. 

Αυτό δήλωσε ο απίθανος εντολοδόχος πρόεδρος της ΕΠΟ. Θίγονται τα συμφέροντα τα δικά του, του μαγαζιού στη Φυλής που διοικεί και των νταβατζήδων που τρώνε ψωμάκι από αυτό. Αυτοδιοίκητο του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Αφού τους έδωσαν την πίτα και το μαχαίρι, την κόβουν και τη μοιράζουν όπως αυτοί γουστάρουν. Γιατί υπάρχει το αυτοδιοίκητο; Σε ποιον κάνει καλό και ποιους ευνοεί; Γιατί το ελληνικό ποδόσφαιρο αυτό καθ’ αυτό δεν το ευνοεί, ούτε του είναι χρήσιμο.

Όλα αυτά αυτά τα χρόνια γινόμαστε μάρτυρες της σήψης και της βρώμας που αναδύει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Κι όλοι αυτοί οι εντολοδόχοι υπάλληλοι που φέρονται να το διοικούν, δεν κάνουν το ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ, για την εξυγίανσή του. Γιατί και δεν μπορούν και δεν θέλουν. Με ποια πυγμή και με ποιο θάρρος θα αρθρώσουν λέξη αντίδρασης και σε ποιους; Σε Μπέους, Ψωμιάδηδες και Μαρινάκηδες; Για να μην πάω πιο πίσω με Κοσκωτάδες, Σαλιαρέληδες και καπετάνιους (γιατί είχαμε κι εμείς τους δικούς μας). Σ΄αυτούς τους ανθρώπους που πραγματικά κινούν τα νήματα και πραγματικά κυβερνάνε την τύχη του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Αυτοδιοίκητο. Μάλιστα. Τα χρήματα όμως του Έλληνα μαλάκα φίλαθλου και πολίτη, ξέρουν να τα παίρνουν. Και λέω μαλάκα, γιατί αυτό είμαστε όλοι μας. Είμαστε μαλάκες που δίνουμε τα ωραία μας και δυσεύρετα πλέον ευρώ μας, για να χορηγηθούν από αυτούς τους ανίκανους και επικίνδυνους, κατά το δοκούν. Είμαστε μαλάκες που ανεχόμαστε τόσες δεκαετίες τα αίσχη τους και τα εξόφθαλμα σκάνδαλά τους. Είμαστε μαλάκες γιατί κάνουμε αποδεκτό το σάπιο προϊόν που μας σερβίρουν και πιο μαλάκες, γιατί τους λέμε κι ευχαριστώ από πάνω, που μας παρουσιάζουν σαν ποδόσφαιρο, το κυνήγι της χαμένης αξιοπρέπειας και της ισονομίας. Γιατί αντί να βγούμε και να τους πάρουμε ΟΛΟΥΣ αυτούς με τις πέτρες, εμείς προτιμάμε να χοροπηδάμε σαν ανεγκέφαλες μαϊμούδες στις κερκίδες των χωραφιών που παίζεται το ελληνικό ποδόσφαιρο, να βριζόμαστε μεταξύ μας, να σπάμε και να καίμε περιουσίες συνανθρώπων μας και να ανοίγουμε ο ένας του άλλου, τα ΔΙΚΑ μας κεφάλια. Καλά μας κάνουν λοιπόν. Εφόσον τους δίνουμε εμείς οι ίδιοι το δικαίωμα να τα κάνουν, τότε κι αυτοί πολύ σωστά πράττουν και τα κάνουν για το δικό τους κέρδος.

Ας καθίσουμε λοιπόν σαν υπάκουα σκυλάκια που είμαστε αναπαυτικά στον καναπέ μας και να παρακολουθήσουμε χωρίς να κουνήσουμε ούτε το μικρό μας δαχτυλάκι, άλλη μια φορά να βάζουν εμπόδια στο συμφέρον της ομάδας μας και στο συμφέρον ολόκληρου του ελληνικού ποδοσφαίρου εν γένει. Το ίδιο δεν κάναμε άλλωστε και με την παρακολούθηση των πτήσεων των … κορμοράνων; Το ίδιο δεν κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια, αποδεχόμενοι να μας στερούν με οποιαδήποτε δικαιολογία το δικαίωμα της κατασκευής του γηπέδου; Ποια ήταν η δικιά μας αντίδραση σε όλα αυτά; Κατάπιαμε την καραμέλα των ενδοοπαδικών μας διαφορών και δεν αντιδράσαμε στο παραμικρό. Γιατί αυτό διαλέξαμε. Διαλέξαμε για άλλη μια φορά να επιδοθούμε σ’ έναν εμφύλιο πόλεμο βρίζοντας ο ένας τον άλλον, να υποστηρίξουμε μετά μανίας και με υπερβάλλοντα ζήλο τα συμφέροντα κάποιον άλλων, παραχωρώντας της ίδια στιγμή τα συμφέροντα τα δικά μας και της ομάδας μας. Αντί να βγούμε στους δρόμους και να διατρανώσουμε τη βούλησή μας, ως ενιαίων και αδιάσπαστων Παναθηναϊκών, προτιμήσαμε για άλλη μια φορά να γίνουμε βορρά στις ορέξεις και στις απαιτήσεις κάποιων οι οποίοι έχουν συμφέρον από την μείωση της ομάδας μας.

Ας αναρωτηθούμε λοιπόν για το τέλος. Πόσο ανεύθυνοι είμαστε ΟΛΟΙ εμείς για τα όσα κακά βαραίνουν την ομάδα; Πόσο βοηθήσαμε (γιατί σίγουρα μπορούμε) τον Παναθηναϊκό να απαιτήσει και να κατακτήσει όσα δικαιούται; Πόσο βοηθήσαμε και με ποιον τρόπο η ομάδα να αντισταθεί και να βάλει πλάτη σε όσους την επιβουλεύονται; Γιατί με το να τρωγόμαστε πάντοτε μεταξύ μας, όχι μόνο δεν τους αντιστεκόμαστε, αλλά τους βοηθάμε κι από πάνω.