Τελικά πολύ δύσπεπτο αυτό το πιλάφι με ρύζι Αγρινίου. Βέβαια κι ο μάγειρας δεν έβαλε όλη του την τέχνη, λάσπωσε και μας έκατσε στο στομάχι. Ακριβώς αυτό ήταν το χθεσινό ματσάκι στο Αγρίνιο. Σ’ ένα καζάνι με ρύζι, όπου κάποιος έριξε μέσα πολύ νερό και ξέχασε να το ανακατέψει.
Στο πριν αγώνα άρθρου μου, το είχα επισημάνει. Ότι εάν ο Παναθηναϊκός, επειδή του λείπουν Λέτο και Κουίνσι, δεν μπορεί να κερδίσει την … υπερομάδα του Παναιτωλικού, τότε μόνο πρωτάθλημα δεν θα αξίζει να πάρει. Και για να μην ξεχνιόμαστε. Η ομάδα μετά από 4 παιχνίδια, όπου πραγματικά έπαιξε καλό ποδόσφαιρο, έχει πάρει την κατιούσα. Αυτούς τους αυτοματισμούς και το passing game που στην αρχή θαυμάσαμε, δείχνουν οι παίκτες να τα ξεχνάνε. Βέβαια εδώ θα πρέπει να σκεφτούμε και ποιοι παίκτες φοράνε τη φανέλα. Κάποιο αμούστακο παιδί απ’ τις ακαδημίες ο Μαυρίας, όπου όποιο και ταλέντο και να διαθέτει, είναι απλά ένα πρωτοεμφανιζόμενο παιδί. Ο Καραγκούνης παίκτης με ιστορία και με προσωπικότητα, αλλά όπως δείχνει έχει κι ο ό ίδιος αποδεχτεί την παρόπλισή του. Ο Κλέϊτον, που έχει ξεχάσει προ καιρού τι σημαίνει να προσφέρεις στην ομάδα. Καλοί και χρυσοί, αλλά συγχωρέστε με, μ’ αυτούς τους παίκτες δεν μπορείς να λες σοβαρά ότι στοχεύεις στο πρωτάθλημα κι όταν σου βγαίνει η πίστη ανάποδα για να μπορέσεις να πάρεις το βαθμό της ισοπαλίας, απέναντι σε μια ομάδα που έπαιρνε μόλις τον δεύτερο βαθμό της στο πρωτάθλημα. Δεν θα μιλήσω για Ζέκα, γιατί έχει προσφέρει πολλά ως τώρα και δεν του βγήκε το συγκεκριμένο παιχνίδι. Δεν θα μιλήσω για τον Κατσουράνη για τους ίδιους λόγους. Δεν θα αναφερθώ καθόλου στην άμυνα, γιατί πολύ απλά παίκτες όπως ο Σπυρόπουλος ο Καντέ κι ο Βύντρα σήμερα, θα έπρεπε να ήταν κανονικά αναπληρωματικοί. Μιλάω περισσότερο για το νευραλγικό χώρο του κέντρου. Εκεί όπου κατ’ εμέ κερδίζεται και χάνεται το κάθε παιχνίδι. Δεν είναι παίχτες λοιπόν αυτοί για να φορούν βασικοί τη φανέλα του Παναθηναϊκού.
Και να περάσουμε και στον μάγειρα. Εντάξει, βλέπαμε μέχρι τώρα (παραδόξως), το σύστημα χωρίς κλασικό επιθετικό να έχει φέρει κάποια αποτελέσματα. Αλλά υπάρχουν και κάποια ματς, όταν ειδικότερα σου λείπει αυτός που βάζει τα γκολ, να φωνάζουν ότι χρειάζεται να γεμίσεις την αντίπαλη περιοχή. Όταν παίζεις με προωθημένο τον … Κλέϊτον, ε του κερατά κάποια στιγμή θα πρέπει να σκεφτείς ότι θα πρέπει να βάλεις κάποιον άλλον. Θυμήθηκε να ανακατέψει το πιλάφι στο 60΄, όταν ήδη ήμασταν πίσω στο σκορ. Θυμήθηκε ακόμη πιο αργά να αποσύρει τον Ζεκά, ο οποίος στο συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν εντελώς ανούσιος και ακόμη πιο αργά να βάλει στο ματς δεύτερο επιθετικό. Κάπου εδώ θυμήθηκα κι εγώ, ότι εάν δεν κάνω λάθος υπάρχει κάποιος ακόμα σε κάποιο ράφι με τις διάφορες κατσαρόλες της κουζίνας. Κάποιος Βιτόλο. Αλήθεια, αυτό το παλικάρι γιατί περνάει πάντα απαρατήρητος; Πόσο ποιο κακός στο συγκεκριμένο παιχνίδι από τον Κατσουράνη θα μπορούσε να ήταν; Γιατί ούτε και στα παιχνίδια που βλέπεις ότι η μεσαία σου γραμμή και οι αμυντικοί σου χαφ δεν μπορούν, ούτε τότε τον βάζεις μέσα;
Στη διαιτησία τώρα και στη μη κατάδειξη του πέναλτι, δεν θα σταθώ καθόλου. Πρώτον γιατί πέναλτι μπορεί να ήταν, αλλά όχι εξόφθαλμο και στο φινάλε αν παίζεις τόσο χάλια και περιμένεις ένα πέναλτι για να σου δώσει τη νίκη, ή έστω την ισοπαλία, τότε δεν λέγεσαι Παναθηναϊκός, αλλά Όμιλος Μαουνιέρηδων Πειραιά.
Τέλος θα ήθελα να υπενθυμίσω στο μάγειρα, ότι εδώ στο Ελλάντα κοινό, δημοσιογράφοι, παράγοντες, όλοι, η χρονική διαφορά όπου σε χαρακτηρίζουν «θεό» και «δάσκαλο», μέχρι το «άσχετος» και «τραγικός», είναι κλάσματα του δευτερολέπτου. Έτσι λοιπόν καλό θα ήταν να το έχει στο νου του, γιατί θα ήταν μεγάλο κρίμα και για τον ίδιο και για την ομάδα, να απαξιωθεί και να αμαυρωθεί η καλή δουλειά που έχει κάνει έως τώρα και το βασικότερο, που είναι ικανός να κάνει και στη συνέχεια.
panathinaikos kosmos
